Staropolskie przysłowie mówi: „Gość w dom, Bóg w dom”, w Biblii także znajdziemy zachętę: „Nie zapominajmy też o gościnności, gdyż przez nią niektórzy, nie wiedząc, aniołom usługiwali” (Hbr 13,2). Jeśli będziesz o tym pamiętać, z pewnością doskonale poradzisz sobie z rolą przewodnika po polskości, a Twoi goście będą się w Twoim domu czuli jak we własnym. 

Broszurka, którą tu polecamy, ma pomóc Ci wypełnić zadanie Ambasadora Polskości wobec Twoich gości. Zawiera ona trochę praktycznych wskazówek na temat kontaktów z gośćmi i opieki nad nimi, propozycje ciekawych tematów rozmów i materiały do nich. W książeczce znajdziesz szkice sylwetek polskich świętych Kościoła katolickiego i innych wielkich Polaków oraz przykłady najważniejszych zjawisk, które nas ukształtowały. Oczywiście to od Ciebie zależy, w jaki sposób i kiedy wykorzystasz te wiadomości.

K i l k a  p r a k t y c z n y c h  p o r a d

Ambasador-polskościRozmawiaj. 

Staraj się dużo rozmawiać, ale uważaj, żeby nie zanudzić gości. Zaczynając od dowolnego tematu, można zbudować opowieść, w której da się umieścić wiele wartościowych informacji o Polsce, Polakach i naszej polskiej duszy. Każdy temat może okazać się ciekawy i spowodować, że Twoi goście zadadzą wiele pytań. Jeśli czegoś nie wiesz, przeproś, znajdź informacje w Internecie i odpowiedz najlepiej, jak potrafisz.

Pamiętaj, że nadgorliwość szkodzi.

Unikaj kłopotliwych sytuacji. Spróbuj poznać zainteresowania gości, zapytaj ich, co chcieliby zobaczyć. Nie zmuszaj do rozmów i działań, na które wyraźnie nie mają ochoty. Pozostaw im czas na wypoczynek i zajęcie się własnymi sprawami, uszanuj ich wrażliwość i intymność. Nie urządzaj wykładów o Polsce, ale dziel się swoją wiedzą, jeśli tylko są nią zainteresowani.

Nie narzekaj.

Goście zobaczą piękny kraj, przyjaznych ludzi, pełne kościoły i żywą wiarę. A problemy są w każdym kraju. Dokładny ich opis zabiera czas i wprowadza ryzyko, że będziesz źle zrozumiany. Lepiej skupić się na pozytywnym przekazie. Nie chodzi o to, by ukrywać nasze trudności czy podziały polityczne i światopoglądowe. Pamiętaj, że Polaków, niezależnie od stanowiska w sporach, więcej ze sobą łączy, niż dzieli. Jeśli goście zainteresują się Polską, łatwiej im będzie zrozumieć nasze bolączki.

Poznaj kraj i miasto pochodzenia swoich gości. 

Za pomocą Internetu wyszukaj jak  najwięcej informacji, sprawdź, czy dadzą się powiązać z Polską i Twoją miejscowością. Wielu Polaków rozproszyły po całym świecie rozbiory, a potem II wojna światowa i wydarzenia późniejszych lat, część z nich to postaci zasłużone dla nauki i kultury krajów, w których przyszło im żyć i pracować, może któryś z nich znany jest Twoim gościom?

Warto też nauczyć się kilku podstawowych słów i zwrotów w ojczystym języku gości (np. „proszę”, „dziękuję”, „przepraszam”, „dzień dobry”), można potem zapytać gości o prawidłową wymowę. Można poszukać słów o podobnym brzmieniu. Dowiedz się czegoś o kraju, z którego przyjechali, poszukaj ich związków z Polską.

Pomyśl, co możesz pokazać w swojej okolicy.

Polska to naprawdę piękny kraj o urozmaiconym krajobrazie, bujnej przyrodzie i wspaniałych zabytkach, atrakcyjny dla obcokrajowców. Pamiętaj o historii własnej rodziny, swojej miejscowości i regionu, w którym mieszkasz. Losy konkretnej – Twojej – rodziny będą lepszym źródłem wiedzy o dziejach Polski niż niejeden podręcznik. Historia Polski bywa prezentowana na świecie w zakłamany sposób. Choćby dlatego, że długo nie byliśmy niepodległym państwem i nasz głos się nie liczył.

Żeby móc o tym opowiedzieć gościom, sam musisz zebrać informacje. Zapytaj rodziców i dziadków o dzieje swojej rodziny, dowiedz się, skąd pochodzi. Gdzie poznali się Twoi rodzice? Co się wtedy działo w Polsce? A może Twoja miejscowość ma ciekawą przeszłość? Co działo się tu podczas ostatniej wojny? Czy są w niej lub w jej okolicy pomniki, pamiątkowe krzyże? Jacy ludzie mieszkali tu od wieków? Może znasz miejscowe legendy?

Opowiedz o św. Janie Pawle II i św. Faustynie.

ApostołowieNawet jeśli Twoi goście po raz pierwszy przyjechali do Polski, z pewnością słyszeli o świętych: Janie Pawle II i Faustynie Kowalskiej, i to o nich możesz z nimi porozmawiać. Przygotuj się wcześniej do takiej rozmowy (podstawowe informacje są w rozdziale o historii). Zajrzyj np. do Wikipedii (życiorys Jana Pawła II w wielu językach), zapytaj też starszych, czy pamiętają wrażenie, którego doznali, gdy dowiedzieli się o wyborze dokonanym przez konklawe. Postaraj się przekazać ówczesną atmosferę swoim gościom. Może Twoi bliscy, albo Ty sam, byliście na jednej z papieskich pielgrzymek do Ojczyzny?

Mówiąc o życiu Karola Wojtyły, zanim został Janem Pawłem II, możesz wiele opowiedzieć o dziejach Polski – przecież narodził się w czasie, gdy do Warszawy zbliżali się bolszewicy, podczas II wojny światowej pracował w kamieniołomach, był studentem i klerykiem, został papieżem, gdy Polska była rządzona przez reżim komunistyczny i zależna od Związku Sowieckiego.

Opowiedz wreszcie o papieskich spotkaniach z młodzieżą. Możesz pokazać (na YouTube) filmy dokumentujące te chwile. Przypomnij ważne przesłania kierowane do młodych ludzi i żarty papieża. To Jan Paweł II zainicjował Światowe Dni Młodzieży, bez niego nie byłoby tegorocznego spotkania.

Drugą bardzo istotną postacią dla całego Kościoła katolickiego, szczególnie w tym Roku Miłosierdzia, jest św. Faustyna Kowalska, która przekazała Chrystusowe orędzie miłosierdzia. Czy wiesz, że jej Dzienniczek jest najczęściej tłumaczoną i wydawaną w obcych językach polską książką?

Niemal w każdym zakątku świata można znaleźć obraz Jezusa Miłosiernego, z podpisem Jezu, ufam Tobie w miejscowym języku, Twoi goście na pewno znają ten wizerunek. Jak w ich języku brzmi ten podpis?

Polska od kuchni 

Ugościć to dać schronienie, otoczyć opieką, rozmawiać i oczywiście – nakarmić. A że zapamiętane smaki, zapachy, obrazy i dźwięki potrafią przywołać miłą atmosferę i przypomnieć informacje, z którymi się kojarzą, dlatego warto gościowi dostarczyć tego typu wrażeń.

Pierwsze, co przychodzi na myśl, to wspólne posiłki oraz smak i zapach polskich potraw. By uniknąć kłopotliwych sytuacji, warto wcześniej dowiedzieć się, czy Twoi goście będą mieli ochotę na konkretne danie lub czy nie mają przeciwwskazań zdrowotnych. Pomocne będą opisy w języku gości na różnych produktach żywnościowych. Możecie razem przygotować polską potrawę, na przykład nastawić ogórki małosolne, a później wspólnie je zjeść. Kosztowanie polskich smakołyków to także okazja do opowieści o polskich obyczajach i posiłkach świątecznych.

Podobno język polski jest jednym z trudniejszych języków. Spróbuj nauczyć gości kilku polskich słów i zwrotów grzecznościowych (np. „dzień dobry”, „dobranoc”, „dziękuję”). Wiele śmiechu może wywołać próba wymówienia przez gości niełatwych wyrazów (np. nazw miast – Bydgoszcz i Szczecin, lub nazwisk znanych polskich sportowców – jak Błaszczykowski, Jędrzejczyk, Szczęsny), szczególnie trudnych zdań (np. „W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie”) albo po prostu jakiejś dziecięcej rymowanki.

Pomocna może być też nauka polskiej piosenki , np. Barki, ulubionej pieśni Jana Pawła II. Możesz pokazać jak wyglądają polskie tańce: polonez, krakowiak, mazur, oberek lub kujawiak, np. w wykonaniu zespołu „Mazowsze”, który od 67 lat promuje polską kulturę i tradycję. Muzyka łagodzi obyczaje i łączy ludzi – na pewno znacie te same zespoły, może lubicie te same piosenki? To też dobry temat do rozmowy i sposób na poznanie się. A może lubicie te same filmy i gry komputerowe?

Przysłowia są mądrością narodów, możesz więc sprawdzić, czy polskie przysłowia mają odpowiedniki w kraju, z którego przyjechali Twoi goście. Wspólne przeglądanie rodzinnych pamiątek lub zdjęć oraz zwiedzanie ciekawych miejsc w Twojej miejscowości i okolicach także dostarczy gościom wrażeń, a zarazem da punkt wyjścia do kolejnych opowieści.

To tylko kilka przykładów, które mogą Cię zainspirować. Warto też ilustrować opowieści obrazem i dźwiękiem: zdjęciami, filmikami z Internetu, płytami. Zadbaj, by Twoje opowieści były barwne i interesujące. Sam też staraj się słuchać , co Twój gość ma do powiedzenia.

źródło: Ministerstwo Spraw Zagranicznych |  Poradnik w pliku PDF

więcej: Biały Kruk: Apostołowie Bożego Miłosierdzia