Ustawa dotycząca przyznania Departamentowi Stanu możliwość wpierania organizacji międzynarodowych zajmujących się odzyskiwaniem żydowskich majątków czeka na podpis Donalda Trumpa. Jest to najprawdopodobniej odpowiedź na dekret ministra Patryka Jakiego, dot. rekompensaty niektórych krzywd wyrządzonych osobom fizycznym wskutek przejęcia nieruchomości lub zabytków ruchomych przez władze komunistyczne po 1944 r.

Stop Act HR 1226
Richard Widerynski – Former President of the PAC of Southern California

www.stopacthr1226.org
www.facebook.com/StopActHR1226

12 grudnia br. Senat Stanów Zjednoczonych aprobował Act S.447, znany jako Justice for Uncompensated Survivors Today (JUST) Act of 2017. Ustawa trafi do Izby Reprezentantów i po podpisaniu przez prezydenta, co wydaje się formalnością biorąc pod uwagę, że Republikanie posiadają większość w Kongresie, stanie się obowiązującym prawem.

Ustawa odwołuje się do Deklaracji Teresińskiej z 2009 r. Rozmawiano wówczas o zwrocie nieruchomości należących do Żydów, którzy zginęli podczas Holocaustu. Polskę reprezentował wówczas Władysław Bartoszewski. Deklaracja ta zakładała między innymi zwrot innym osobom, nie koniecznie spadkobiercom. Stwierdzono wówczas m.in.: „państwa członkowskie zgadzają się uregulować konsekwencje nielegalnych przejęć własności, takich jak: konfiskaty, sprzedaże własności pod przymusem lub pod groźbami, które to działania były częścią prześladowań, jakim zostały poddane grupy niewinnych osób, z których znacząca większość zmarła, nie pozostawiając spadkobierców”.

Nowa ustawa przyznaje Departamentowi Stanu prawo do oficjalnego wspierania organizacji międzynarodowych, zrzeszających ofiary Holocaustu, oraz do podejmowania działań zmierzających do odzyskiwania żydowskich majątków utraconych wskutek powojennych nacjonalizacji. Realizacja tego postulatu miałaby się odbywać poprzez „…wnoszenia pozwów o odzyskanie byłych własności nieruchomości ofiar Holocaustu, ich spadkobierców, poprzez restytucję lub kompensatę,…”, przy czym „proces restytucji lub kompensaty winien być szybki i efektywny, przejrzysty, jasny, dostępny oraz nieobciążający kosztami pozywającego”.

Kluczowym punktem ustawy jest to, że zakłada ona zwrot mienia żydowskiego, do którego właściciele nie pozostawili spadkobierców. Wówczas zostanie przekazane organizacjom zajmującym się pomocą w odzyskiwaniu majątków żydowskich 100 procent kwoty rekompensaty. Dla osób, które są w stanie udowodnić, że są spadkobiercami osób posiadających prawo własności do danych nieruchomości, taka ustawa jest niepotrzebna, bo i tak mogą dochodzić swoich praw w sądzie.

Powstaje pytanie dlaczego władze USA podjęły prawne działania teraz, osiem lat po uchwaleniu Deklaracji. Wydaje się wielce prawdopodobne, że związane jest to z niedawno przedstawionym przez min. P. Jakiego projektem ustawy o zrekompensowaniu niektórych krzywd wyrządzonych osobom fizycznym wskutek przejęcia nieruchomości lub zabytków ruchomych przez władze komunistyczne po 1944 r. Ustawa ta wzbudziła powszechne oburzenie jako niekonstytucyjna i uniemożliwiająca ubieganie się o rekompensatę m.in. osobom nie posiadającym polskiego obywatelstwa oraz zawężająca krąg beneficjentów do spadkobierców w linii prostej.

źródło: Redakcja Wolnosc24.pl


DLACZEGO NALEŻY WSTRZYMAĆ
USTAWĘ HR 1226?

Ustawa H.R. 1226, “Justice for Uncompensated Survivors Today (JUST) Act of 2017”, dotyczy mienia utraconego w czasie Holokaustu, które było “bezprawnie zajęte lub przekazane” w czasie drugiej wojny swiatowej lub w powojennym okresie rządów komunistycznych.  Ustawa została wprowadzona do Izby Reprezentantów 27 lutego 2017 r. i przekazana do Komisji Spraw Zagranicznych przy Kongresie USA.  Dotyczy ona krajów, które są sygnatariuszami deklaracji Terezin 2009. (Terezin Declaration on Holocaust Assets and Related Issues).  Polska, jako kraj z największym skupiskiem ludności żydowskiej przed II wojną światową, byłaby najbardziej dotknięta niniejszą ustawą.  Jeśli prezydent Trump podpisze ustawę H.R.1226, mogłoby to mieć druzgocąco negatywny wpływ na Polskę.  “Siostrzana” Ustawa S. 447 została już przegłosowana w amerykańskim Senacie w dn. 12 grudnia 2017 r..  Według niektórych szacunków Ustawa H.R.1226 moglaby kosztować państwo polskie pomiędzy 65 mld a 300 mld dolarów, ale suma ta mogłaby być nawet większa.

W 1989 roku, po upadku żelaznej kurtyny, Polska podjęła sie różnych środków w celu zwrócenia mienia prawowitym właścicielom.  Tysiące osób, bez względu na ich pochodzenie etniczne, odzyskało i nadal odzyskuje mienie poprzez system sądowy z tytułu uzasadnionych roszczeń i zgodnie z prawem własności prywatnej.  Żydowskie obiekty komunalne i religijne w Polsce zostały zwrócone lub zrekompensowane zgodnie z prawem z 1997 r.. Proponowane teraz w Polsce nowe przepisy dotyczące mienia (tzw. “ustawa reprywatyzacyjna”) zaoferują odszkodowania pieniężne osobom, których nieruchomości zostały skonfiskowane przez reżim komunistyczny.

Byłoby wielką niesprawiedliwoscią, aby dzisiejsze społeczeństwo polskie bylo zmuszane poprzez polityczne lub inne naciski do wypłacania potężnych sum organizacjom, które tylko w sposób pośredni są zwiazane z osobami poszkodowanymi utratą mienia.  Należy tu zaznaczyć, że wiele z tych osób zginęło w Holocaust nie pozostawiając spadkobierców, którzy dziś byliby uprawnieni do przejęcia ich mienia.  Ponadto mienie to było często splądrowane przez nazistowskie Niemcy w czasie wojny, a następnie znacjonalizowane przez reżim sowiecki.  Wprowadzenie w życie Ustawy H. R. 1226 w tragiczny i przewrotny sposób sprowadzałoby się do zbiorowej kary na dzisiejszym narodzie polskim za przestępstwa wywłaszczenia z własności prywatnej nie zawinionych w żadnym razie przez samych Polakow, ale dokonanych przez nazistowskie Niemcy oraz komunistów okupujacych terytorium Polski.

Z powyższych powodów należy WSTRZYMAĆ Ustawę H.R. 1226. 

WHY STOP ACT HR 1226?

Act H.R.1226, Justice for Uncompensated Survivors Today (JUST) Act of 2017, applies to Holocaust Era assets, which were “wrongfully seized or transferred” during the war or in the postwar period of Communist rule.  The Act was introduced in the House of Representatives on February 27, 2017 and referred to the House Committee on Foreign Affairs. It applies to the countries which are signatories of the 2009 Terezin Declaration on Holocaust Assets and Related Issues. Poland, the country with one of the largest Jewish population during WWII, would be most affected by this Act. If signed by President Trump, Act H.R.1226 could have a devastating effect on Poland. Act S. 447, which is a “sister act” of Act H.R.1226, passed Senate on Dec 12, 2017.  By some estimates passing of Act H.R.1226 may cost Poland from $65 billion – $300 billion, or more.

After the fall of the Iron Curtain in 1989, Poland has resorted to various means in order to return properties to their rightful owners. Thousands of people with legitimate title claims – regardless of their ethnic origin – have recovered and are still recovering their properties through the court system pursuant to the private property law. Jewish religious and communal properties in Poland have been returned or compensated for by now, pursuant to the 1997 law.  A proposed new polish legislation on property restitution (a so called “big restitution bill”) will see cash compensation paid out to people whose real estate was confiscated by the communist regime.

It is unjust to lay the groundwork, political or otherwise, to require today’s Polish society to pay extravagant sums to legacy organizations related to victims of loss of private property, or that despoiled by Nazi Germany and then nationalized by a regime indisputably established by Soviet communists.  Many of these Holocaust victims died without leaving heirs who could now legally obtain the property.  Execution of this act would amount to a perverse collective punishment of today’s Poles for crimes of private property expropriation perpetrated by Nazi Germany and the communists on conquered Polish territory.

Therefore, the Act H.R. 1226 must be stopped.


Niewygodne Info: Serbia przez 25 lat będzie płacić żydowskim organizacjom odszkodowania za tzw. mienie bezspadkowe. Dla Polski to bardzo groźny precedens.